Ayrıca kişi, sohbete tevâzû ile gelmeli, bildiği bir mevzû bile anlatılsa sanki ilk defa işitiyormuş gibi edeple dinlemeli, o mânevî iklimden feyz almaya çalışmalıdır. İmâm Şârânî “el-Bahru’l-Mevrûd” adlı eserinde der ki: “Bir mânevî mecliste en çok istifâde eden, orada en çok tevâzû ve mahviyet gösterendir. Çünkü rahmet-i ilâhî dâimâ fakîru’l-meşreb, mütevâzı kimselerin gönlüne nüzûl eder. Görmüyor musunuz ki, yağmur suları bile dâimâ (yüksek ve sivri yerlerde değil) çukurlarda ve ovalarda toplanıyor, derelerde akıyor.”  Bu bakımdan, sohbete hâlis bir niyetle gelen kişi, ne kadar çok bilirse bilsin, müstefid olabilmek için sohbetin feyzine kalbini açmalıdır. Nasıl olsa ben bunları biliyorum, diyerek mağrur bir edâ ile bilgiçlik taslayanlar, ne kadar feyizli bir sohbette olsalar da istifâde edemezler. Zira kabını suya ters tutan, bir damla bile dolduramaz. Böyle bir kalbî galatla, yani nefsânî şımarıklıkla mâlûl olduktan sonra ne kadar sohbete iştirâk edilirse edilsin, kâmil bir fayda hâsıl olmaz. Yûnus Emre Hazretleri mevzuyu ne güzel hulâsa eder: Çeşmelerden bardağın, doldurmadan kor isen, Bin yıl anda durursa, kendi dolası değil. Bu yüzden insan ne kadar bilirse bilsin, sohbette sanki ilk defa dinliyormuş gibi dikkat ve nezâketle dinlemelidir. ** Sohbetle sahabi oldular  Kur'an-ı Kerim'de, Allah Rasulü s.a.v.'in cemaatine, bir gaye etrafında toplanıp sohbet edenler manasına gelen “ashab” kelimesiyle hitap edilmiş, Efendimiz s.a.v. de kendisini görüp, sohbetine katılan müminlere “ashabım” demiştir. Hz. Peygamber s.a.v. Efendimiz, mübarek hali, sözleri ve nazarlarıyla ashabını etkilemiş, onları sohbetle yetiştirmiştir. Kısa bir süre O'nun sohbetinde bulunmak, senelerce seyr u sülukla elde edilemeyecek mertebelere ulaşmaya vesile olmuştur. Efendimiz s.a.v.'den feyz almak isteyen Suffe Ashabı, gece gündüz Mescid-i Nebevî'de kalmışlardır.  Tasavvuf erbabının sohbeti de böyle bir sohbettir. Onlar, irşad olmak için kâmil mürşidin sohbetine giderler. Kâmil mürşidler de onlara sohbet eder, ama bu sohbet çoğu kez sözle değil halle olur. İlim ve marifetin zirvesinde olan bu mübarek zatların yaptıkları sohbet, mesafe tanımaksızın hükmünü icra eder. Mıknatısın demiri çektiği gibi, dünyanın dört bir tarafından onların sessiz davetine koşan insanlar ıslah olup, hayata bakışları tamamen değişmiş olarak geri dönerler. Kâmil mürşidden aldıkları feyiz ve bereketle de kendi aralarında sohbete devam ederler.  (devam edecek)