Olmazsa ne olur? Maksatlara ulaşmanın yollarını arşınlamanın meziyet halini aldığına şahitlik ederiz o vakit. *** Joseph Fouché… Napolyon’un, ”Fouché, hayatım boyunca tanıdığım en kusursuz haindir!” dediği Fransız poltikacı… Zannederim, Mayalelizmin zirve noktası… Fouché, yaşanan devrim sürecinde her zaman perde arkasında kalmaya özen gösteren, ama her olayı kendine göre yönlendirme yeteneğine sahip, aşağılık, sahtekar, düzenbaz, yalancı bir kişidir. Fouché, aklını ve iradesini kontrol edebilen.. Makyavelist… Gözükara… Her türlü etik ilkeden yoksun, değişen ideolojilere aynı hızla uyum gösteren, iktidar zevkini maskeleyebilen bir politikacı tipidir. Fouché, çıkar ve amaçlarını her şeyin üstünde tutan… Bu uğurda önündeki her şeyi ve herkesi ezip geçen… Kendini, sadece kendini düşünen politikacıdır aslında… *** Kendimize dönelim… 17 Yüzyıl… Naima Tarihi’nden… Gazeteci Arslan Bulut’tan naklen… Tarihçi Naima şöyle nakleder hadiseyi: 1653 yılında Anadolu ve Rumeli kazaskerlerinin akıllıca olmayan hallerle teşhir olunup azledilmelerinin sebebi, halkın kabul edemeyeceği derecede ayıplar işlemeleri ve fahiş rüşvet almaları idi. Bilhassa Rumeli kazaskeri Tiryaki Kuşbaz, sağ olan kadıların makamlarını satardı. Satın alan herif, gidip makamı zapt ettiğinde, eski zavallı gelip, 'Ben sağım, ölmedim' diye kazaskere dert yandıkta, 'Subhanallah! Sözüne inanılır dört beş Müslüman öldüğünü söylediler!' diye teselli verip, gizlice bir miktar da akçesini aldıktan sonra 'Bir yanlışlık olmuş' diye görevini iade kararı kâğıdını verirdi. Daha önce parasını alıp makama oturtulan zavallı geldiğinde, onu da 'Elem çekme, sana da bir yer buluruz' deyip sustururdu. Birkaç gün sonra bir başkasının mansıbını ona kaptırıp, tekrar aynı işi yapardı. Kadı fukaralarını devridaim böyle dolandırıp para toplamak için buna benzer türlü türlü şeytanlıklar icat ederdi. Anadolu tezkirecisi İlâhizade de ona rahmet okutacak acayip yollardan hareket etti. Her biri, bu çeşit rüşvetler almaktan zamanın karunu oldu. Hatta bu ikisinin azlinden önce bir de rezalet oldu. *** İkinci nakil… 'Zamanın Nasreddin'i' denilen Kara Abdullah, bir gün vezir divanında, bu iki kazasker de otururken, bir husus için divana girip işini arz ettikten ve latife yollu, elini kaldırıp vezire hayır dua ettikten sonra iki kazaskeri de pek fazla metheyledi. Vezir, Kara Abdullah'ın bu methinin arkasında başka şeyler olduğunu anladı ve gülerek, 'Bu duanın sebebi nedir?' diye sordu. Kara Abdullah, 'Sultanım, bir oğlum vardır, hummaya tutuldu. Bin türlü ilaç ettim, fayda etmedi. Sonunda hummaya hitap ederek, 'Bre sıtma, eğer oğlumun yakasını bırakmazsan, Anadolu kazaskerinin günahları senin boynuna olsun' dedim. O saat oğlan gözünü açıp iyileşti!' dedi. Sadrazam yine gülerek, 'Ya Rumeli kazaskerinin günahlarını niye havale etmedin?' diye sordu. Kara Abdullah, cevabı yetiştirdi: -Sultanım, Rumeli kazaskerinin günahlarını böyle küçük hastalıklar için sarf etmem, Onları, oğlanın taununa saklıyorum! Vezir ve hazır olanlar güldüler. Hatta bu latife ile rezil olan iki kazasker de utanmadan diğerlerinden daha fazla güldü! Müslümanlar arasında en garip olan şey, utanmanın azlığıdır..." *** Sayın Cumhurbaşkanımız ne dedi: “Benim adımı kullanarak -kardeşim dahi olsa- usulsüz işlere yeltenenlere izin vermeyeceksiniz. Kapıdan içeri sokmayacaksınız.” Tarihten ders çıkarırsak o zaman “Milli ve Yerli” oluruz.