Tabi hayatın hengameli yaşamı sırasında ani gelecek fırtınalara karşı tebdirli olmak ve ehemm(en öncelik)-mühim(sonralık) sıralamasını çok iyi kavramak da lazım. Nasıl mı? Örneklendirelim efendim; Aynı öğretmen –anne den giderek düşünelim yine, okulunda iken aniden çocuğunun hastalandığı haberini alan bu anne ne yapmalı sizce? İfrat/obsesif eleği kullanan anne okulunu asla bırakmaz, müdüre de gidip izin almayı planlamaz, çocuğunun rahatsızlığına ya babayı veya varsa (veya suiistimal ettiği yakın bir arkadaş veya akrabasına)haber verir.(normalde birinci en öncelik çocuğu olmalı değil mi bir annenin?) Yani doğrusu, vasat/normal eleği kullanan anne/öğretmen müdürden nazikçe izin isteyip(sınav vb ciddi bir okul /ders programı yoksa şayet) hızla evine veya çocuğuna ulaşıp gereğini yapmaya çalışır.Ama ya bu anne ya bir doktor ise ve o anda bakmakta olduğu acil hastaları varsa şimdi ne yapacak bu doktor anne? Hangisi ehemm,? Hangisi mühim? Tabi ki doğru olanı hastalarıyla ilgilenmesidir(yani öncelik işi sonralık evi, çocuğudur).Bu doktor annenin ya eşinden ya da sevdiği bir yakınından yardım istemesi çok normal bir davranıştır. Ama telaşlı ve obsesif-eleği kullanan bir doktor anne ise hastalarını aniden bırakıp evine pür telaşla çocuğuna gidebilir,işte bu da ifrat bir davranıştır ve aklı selimle davranır(vasat zihin-eleği kullanıp) başka bir meslektaştan yardım isteyip gerekli telefonlarla çocuğuna müdahele edebilir…Biraz tevekkül, biraz cesaret, biraz tecrübeli ise mesleğinde,o zaman hastalarını da ihmal etmez onların da dualarını almış olur ve bakar ki tereyağından kıl çekmiş gibi kolaycacık çocuğunun rahatsızlığı da düzelmiş…  Sadede gelelim efendim ,hulasa edersek : Gördüğünüz gibi her meslek grubunun yaşam pratiklerinin herhangi bir anında veya 3 tür “zihin eleği” kullanılır: İfrat Elek kullananlar= Asla huzur ekmeği yiyemezler. Tefrit(gamsız)Elek kullananlar : Taşlı /huzursuz ekmek yerler. Normal/vasat Elek kullananlar: Gerçek huzur ekmeği yiyebilenler… Aslına bakarsanız mutluluk klavuzumuzda o kadar çok ayet var ki, dengeli olmak, vasat/orta yolu kullanmakla ilgili…İnsan beyni ile yapılan araştırmaların hikmetlerine vakıf olduğumuzda anlıyoruz ki, kainatın sahibi “gözbebeğim” dediği ve mucize içinde mucize ile yarattığı insan; altyapısını/donanımını orta yolla kullandığında kapasite sınırsız oluyor(Fatır-1 hakikati) ve huzurla kemalata doğru yol alıyor. Şayet donanım ve sahip olduğu duygu,düşünce,fikir vb tüm nimetlerini ifrat düzeyde kullanırsa veya tefrit bir zihinle kullanmayı bir kenara bıraktığında bu kırmızı çizgi dışı davranışlarının bedellerini çok ağır ödüyor insanoğlu. (DEVAM EDECEK)