Vahşi Kapitalizmin son temsilcisi ABD Başkanı Donald Trump: "Yetkim anayasa ya da mahkemelerle değil, kendi ahlakımla sınırlı. Ben ahlaklı bir insanım.” (CBS News/2026)
***
Batının insan haklarına verdiği öneme bakınız: Modern kölelik
Kendi çıkarına her şeyi mübah görmekte...
Onlar için insan hayatının ehemmiyeti yok...
Yeter ki “kapital” için orada bir şeyler mevcut olsun.
İşte, vahşiliğin varacağı nokta: Vahşi Kapitalizm.
Onlar niye düşünsün ki, fakir ülkelerin bîçare insanlarını...
Onlar için; açlığın ve sefaletin insan haysiyetinde açtığı yara bir şey ifade etmez.
Beyaz ırkın işine yarayacak ne var; mühim olan odur... her şey bahane...
Makyevalist sistemin bütününü kendilerine şiar edinmişlerdir. Her yol Roma’ya çıkar...
“Maksat için vasıtalar meşrudur” anlayışı bütün benliklerini sarmıştır...
Kapitali için, kan ... göz yaşı... katliam... kadın... çocuk... ihtiyar; hâsılı bütün canlılar...
Hayat sahipleri, vahşi kapitalizmin emrindedir.
***
Bilirsiniz:
Kurt, kuzuyu yemek ister.
Vahşi iştahını gidermesi gerekiyor.
Bahaneye ihtiyacı var.
Meşru olması mühim değil...
Sadece kendi amacına hizmet edecek, haklı veya haksız önemli değil...
Karar verir.
Kurt, kuzuya:
“Bak kuzu kardeş, sen iyisin, hoşsun; ama, ben seni bütün insanlığın çıkarı için; insan hak ve hürriyetlerini bu dağlara getirebilmek için; demokratik bir düzeni tesis için, seni yemem gerekiyor.”
Kuzu:
“İyi hoş ta, ben zaten bütün insanlığın emrindeyim. İnsan hak ve hürriyetleri için, canlara mukabil, Yaradan’a kendimi zaten kurban veriyorum. Bu zamansız yeme ihtiyacı nereden çıktı?”
Kurt bakıyor, kimseyi ikna edemiyor.
Artık dağ kanunlarını harekete geçiriyor.
Bütün ormanın jandarmalığını yapıyor olmanın hazzı içinde, rakipsiz olduğunu iddia edercesine, maddi kuvvetine olan aşırı güveni sayesinde haykırıyor:
“Bak kuzu kardeş, sen istesen de istemesen de başkaları istese de istemese de bütün âlem sana ağlasa da ağlamasa da ben seni yiyeceğim. Çünkü sen benim suyumu bulandırıyorsun.”
Tabii olarak kuzu masum masum bakar:
“İyi hoş da, ben senin suyunu bulandıramam ki! Çünkü ben senin içtiğin suyun üstünde değil; altındayım. Olsa olsa sen benim suyumu bulandırırsın. “
Kurt kararlıdır:
“Olsun, ben seni yine de yiyeceğim “
***
Tek dişi kalmış canavar…
Vahşi kapitalizmden aldığı güçle, cesaretle, bütün insanlığın hamiliğine soyunarak…
Beyaz ırkın hınzır bünyeleri iyice yağ bağlasınlar diye mazlum halkları…
Milletleri kendi çıkarlarına alet ediyorlar.
Onların ağlayan bebekleri, ağıt yakan anneleri, yüreğine taş basan babaları anlamaları mümkün değil.
Onlar, bütün varlıklarını bu insanların kanları üzerine kurmuşlardır.
Mazlumların ah-û figânları tıkalı olan kulaklarına, kalpsiz yüreklerini sızlatması düşünülebilir mi?
Onlar için tarihin sonu; kendi vahşiliklerine tekrar başlama tarihidir.
Bütün zenginliklerini borçlu oldukları tek şey olan müstemlekecilik.
Bugün yattıkları, kalktıkları, yedikleri, içtikleri…
Velhâsıl; her şeyleri, sömürdükleri geri kalmış ve gelişmekte olan ülkelerin özkaynakları sayesindedir.
Bir gün gelecek, kan kusturdukları bu insanların ahları, vicdanlarda makes bulacaktır.
Bebeklerin, çocukların, tecavüze uğramış bütün beşerin yüreğindeki sızı, yakın bir vakitte vahşi kapitalizmin yüzüne şamar gibi inecektir.
İnen bu sillenin de tesiri öyle olacak ki; parçası dahi bulunamayacaktır.
Ya, huzur ve sükuna erdirecek, selamete ulaştıracak yolu bulup; bütün insanlığa hizmet edecekler.
Ya da yok olup gidecekler...
Zulüm bâki değildir.
Zulmedeni de bir gün mazlum hale düşürür.
Vahşi kapitalizm, varılabilecek son sistem değil; olsa olsa “Sona Vuslatta” vâsıtanın meşruiyetin dibâcesidir.