Bir kitap okudum ama...

Bir kitap okudum ama zihnimde kitaptan hiçbir şey kalmadı.
Hocam bana bir hurma uzattı ve dedi ki:
Bunu ağzında çiğneyip yut. Yuttuktan sonra bana sordu:
Şimdi sen büyüdün mü?
Hayır, dedim. Dedi ki:
Büyümedin fakat o hurma vücuduna dağıldı; et oldu, kemik oldu, sinir oldu, deri oldu, saç oldu, tırnak oldu, hücre oldu, vs. Anladım ki, okuduğum kitap da öyle dağılıyor:
Bir kısmı dağarcığımı zenginleştiriyor, bir kısmı bilgi ve marifetimi artırıyor, bir kısmı ahlakımı güzelleştiriyor, bir kısmı yazı ve konuşmada üslûbuma incelik katıyor. Her ne kadar ben hissetmesem de. “Kitap okudum, ama aklımda pek bir şey kalmadı” demek, “bahçeyi suladım ama akşama bahçede su kalmadı” demek gibidir. Toprağa düşen su, bitkinin köklerini, zihin tarlasına ekilen bilgi, düşünme ağacınızı besler. Bütün bunları niye yazdım?
Yeni bir tatil dönemine girerken, giyeceğimiz giysileri, kalacağımız oteli, yemek yiyeceğimiz lokantaları ve gezeceğimiz yerleri planlarken, okuyacağımız kitapları da yanımıza almayı unutmayalım. Zihin tarlanızı bilgiyle sulamayı ihmal etmeyin. İlk emri “Yaratan Rabbinin adıyla OKU” olan bir dinin mensupları olarak, okumayı ihmal etmeyelim. Cuma’nın rahmeti ve bereketi hepinizin üzerine olsun.