Umut, bir insanın yaşama dair içinde beslediği en değerli duygudur.
İnsan umut ettiği sürece vardır.
Görkem'i bebekliğinden beri tanırım.
Doğum esnasında yaşanan bir aksilik nedeniyle özel bir bebek olarak dünyaya geldi.
Yaşıtları ilk adımlarını atarken onun yürüyemediğini kendi gözlerimle gördüm. Ama o, daha o günlerden umut doluydu. Küçücük bedenine rağmen kahkahalar atar, etrafına neşe saçardı.
Ve o bedenin içinde, gerçekten zehir gibi çalışan bir zihin vardı. Yıllar önce tanıştığı birinin adını bile anında hatırlayacak kadar güçlü bir hafıza… Berrak bir akıl…
Daha o günlerden belliydi; Görkem, hayatla farklı bir yerden bağ kuracaktı.
Hayat ise ona hiç kolay davranmadı. Önce Nazilli Belediyesi’nde çalışan babası Akın Bey’i, ardından da karaciğer yetmezliği nedeniyle annesi Nevriye Hanım’ı kaybetti.
Daha genç yaşında en ağır sınavlarla karşılaştı.
Ama yalnız değildi. Kendisini ona adamış ağabeyi Nihat ile birlikte hayata tutundular.
Yakın akrabaları Nazire, Ayten ve Şule Hanım da her zaman yanındaydı. Mahalleden tanıdığı Engin teyzesi ise zaman zaman ona refakat ederek şehir şehir gezdirdi.
Ve asıl mesele burada başlıyor…
Görkem hiçbir zaman hayattan kopmadı.
Tam tersine, hayata daha sıkı sarıldı.
Bugün ne yazık ki sapasağlam gençlerin bile küçük sebeplerle hayattan vazgeçebildiğine şahit oluyoruz.
Mücadele etmeden, direnmeden, umudu büyütmeden…
İşte tam da böyle bir çağda, Görkem Sağlam gibi bir gencin varlığı bize önemli bir gerçeği hatırlatıyor:
Yaşamak, vazgeçmemektir.
Görkem hayatın içinde kaldı. Spor yaptı, dostluklar kurdu, insanlarla bağ kurdu. Ve en önemlisi, duygularını kelimelere döktü.
Bugün sosyal medyada geniş kitlelere ulaşan bir şarkının söz yazarı olarak karşımıza çıkıyor. Bununla da kalmadı; yaklaşık 200’e yakın şarkı sözü yazdı. Kendini adeta şiire verdi. Şimdi o sözlerin, onları hayata geçirecek bestecilerle buluşmasını bekliyor.
Ama Görkem’i asıl özel kılan şey ne yazdığı ne yaptığı değil nasıl yaşadığıdır.
O; mücadeleyi seven, hayata bağlılığıyla çevresine güç veren, yaşama sevincini kaybetmeyen bir gençtir. Sevilen, sayılan, değer verilen bir insandır.
Onun duruşu bize şunu gösterir:
İnsan, şartların esiri olmak zorunda değildir.
İsterse, en zor şartların içinden bile dimdik çıkabilir.
Bugün Görkem sadece Nazilli’nin, Aydın’ın ya da Türkiye’nin değil; aslında tüm dünyanın görmesi gereken bir örnektir. Çünkü onun hikâyesi, pes etmemenin, hayata tutunmanın ve mücadeleyi sevmenin hikâyesidir.
Ve belki de en çok ihtiyacımız olan şey tam olarak budur…
Bu yüzden diyorum ki:
Bu çağda mücadele ruhunu arayan herkes, dönüp bir Görkem Sağlam’a bakmalı.
Çünkü bazı insanlar sadece yaşar…
Bazıları ise yaşamanın ne demek olduğunu öğretir.
Sağlıcakla…